SINAR303 PLATFORM GAME ONLINE — ISTOTA MIŁOŚCI NIESKOŃCZONEJ

Jezus odkrywa przed światem tajemnicę Boga. Ta tajemnica rozpięta jest jak sieć pomiędzy dwiema prawdami. Jedna z nich jest olśniewająca jak błyskawica rozdzierająca niebo zapowiedzią życiodajnego deszcze po miesiącach suszy – ta prawda brzmi: „Bóg jest Miłością”. Druga szokuje, zmusza do zatrzymania się i pomyślenia: „Bóg jest jeden, ale w Trzech Osobach: Boga Ojca, Boga Syna i Boga Ducha”. Uczniowie Jezusa to ludzie, którzy dają się porwać tej sieci i nie opierają się, gdy są wciągani na pokład łodzi św. Piotra i Jego towarzyszy Rybaków…

Nie można rozdzielić prawdy o Bogu – Miłości od prawdy o Bogu Trójjedynym. Miłość domaga się przecież trzech elementów: tego, kto kocha, tego, kto jest kochany i miłości zaistniałej pomiędzy nimi. Bez choćby jednego z tych elementów miłość przestaje być sobą, przestaje być… A przecież w Bogu miłość kipi od zawsze, nieograniczona czasem i przestrzenią. Ojciec kocha Syna, Syn jest kochany i sam kocha, a Miłość między nimi jest tak czysta i boska, że nie może być niczym innym jak samym Bogiem – Duchem Świętym. Gdyby Bóg nie był Trójcą Osób, byłby czystą Samotnością, więc jako Osoba byłby okaleczony. Wiara w Trójcę Świętą wynosi zagadnienie Miłości na najwyższy poziom, a Miłość tłumaczy to, jak Bóg będąc w Trzech Osobach może być Nierozdzielną Jednością.

Chrześcijanin to człowiek zaproszony do kontemplowania tej tajemnicy już tu na ziemi, a potem w wieczności. Może czuć się jak piórko nic nie znaczące wobec wichrów historii czy ziarenko piasku wobec sił oceanu, ale to właśnie on – stworzony na obraz i podobieństwo Boga – jako jedyny na Ziemi otrzymał rozum i serce zdolne dotknąć i odpowiedzieć na miłość. Jak więc to zrobić? Jak żyć na co dzień orędziem Miłości Nieskończonej?

Najpierw trzeba poznać Boga wpatrując się w Jego Serce. To Serce jest żywe i bije dla nas w Słowie Bożym. Codzienna medytacja Pisma świętego, a zwłaszcza Nowego Testamentu, jest najlepszym sposobem wejścia do szkoły uczniów siedzących u stóp Pana. Tak poznaje się miłość, która skłoniła Syna Bożego do wcielenia się i odkupienia człowieka na Krzyżu oraz ustanowienia sakramentów świętych, a zwłaszcza kapłaństwa i Eucharystii, które służą zbawieniu tu i teraz, dzisiaj.

Poznawanie miłości Boga umacnia wiarę, a doświadczenie, że jest się osobiście przez tegoż Boga kochanym rodzi dodatkowo nieskończoną słodycz, która daje pokój serca i zaufanie. Pokój i zaufanie pozwalają przyjąć bez reszty wolę Boga. A co jest tą wolą? Na pewno nie jest nią święty spokój i uniknięcie cierpienia w życiu. Wolą Boga jest abyśmy miłowali: Miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem (J 13,34). Taka miłość jest możliwa i niezbędna w takich warunkach jakie akurat mamy: w latach młodzieńczych i w starości,  w rodzinach i samotności, miejscach pracy i nauki, odpoczynku i zabawy, w cierpieniach i radościach. Wypełnianie swoich obowiązków, otwartość na bliźniego, dobroć, pomoc, wytrwałość… – wszystko przeżywane w obecności Bożej Miłości wobec każdego człowieka.  

Skąd brać siłę do życia Nieskończoną Miłością? W centrum trzeba postawić Eucharystię, bo ona jest Ofiarą i Ucztą Miłości. Najbardziej podstawowe doświadczenie codziennego życia to doświadczenie siły czerpanej z zewnątrz: spożywamy posiłki, liczymy na pomoc i radę ludzi obok nas. W życiu duchowym jest tak samo – polegać na Drugim, na Bogu który karmi nas swoim Ciałem i Krwią, poucza Słowem, podnosi z upadku grzechu swoim Miłosierdziem. Doświadczenie spotkania z Żywym Bogiem na Eucharystii przenosi się na doświadczenie codziennej modlitwy w domu. Głębokie życie duchowe przeżywane w szarej codzienności otworzy nasze oczy na potrzeby bliźnich i doda siły, aby wyjść do nich z gestem miłości i zaproszeniem do wspólnoty z Panem. Warto też naśladować Świętych, zaprzyjaźnić się z nimi, zobaczyć w nich ludzi z krwi i kości, którzy stawiali czoła przeciwnościom nie różniącym się zbytnio od naszych problemów i zmartwień. Istotą kultu świętych i błogosławionych jest przyjaźń i pozwolenie, by nam pomagali, inspirowali, prowadzili. W końcu należymy do tego samego Kościoła i wszyscy jesteśmy pociągnięci przez tę samą Miłość.

x.MF